Tegelijk is de druk groot. De voorbije decennia werden publieke landbouwgronden steeds vaker verkocht, vaak aan de hoogste bieder, met gevolgen zoals stijgende grondprijzen en minder langetermijnzekerheid voor landbouwers. Ook verdwijnt landbouwgrond sneller uit agrarisch gebruik, wat lokale voedselstrategieën bemoeilijkt.
Maar precies daarin ligt ook een kans: publieke landbouwgronden kunnen een hefboom zijn voor duurzame landbouw, lokale voedselvoorziening en klimaatadaptatie, én ruimte creëren voor sociale en participatieve modellen zoals CSA (Community Supported Agriculture), zorgboerderijen en pluktuinen van en voor de gemeenschap.
UCSIA wil de komende jaren inzetten op de hefboomfunctie van deze publieke landbouwgronden. In het bijzonder willen we daarbij aandacht besteden aan het potentieel van de gronden van kerkfabrieken en OCMW’s. We brengen daarvoor centrale actoren samen – publieke en kerkelijke eigenaars, middenveld, experten en landbouwers – om expertise op te bouwen en te delen.
Samen willen we werken aan een gedeelde visie en ondersteuning bieden aan publieke grondeigenaars (waaronder kerkfabrieken) in een duurzaam, toekomstgericht eigenaarschap en beheer van hun gronden, met aandacht voor landbouw als gemeengoed: grond die ten dienste staat van gemeenschap en lange termijn.
